اي کاش ....

اي کاش مي شد در ميان باغچه خانه ها گل هايي از گذشت و فداکاري کاشت .

اي کاش مي شد چون کبوتري سبکبال به پشت بام خانه هايي که گرد غم و اندوه برآنها نشسته پرکشيد و براي آنها نشسته پر کشيد و براي آنها شادي به ارمغان برد .

اي کاش مي شد دسته گلي از شادابي به بيماران هديه کرد .

اي کاش مي شد در قلب ها به جاي خار کينه و حسادت گل مهرباني و رافت کاشت .

اي کاش مي شد لباسي به زيبايي انسانيت بر تن کرد و بالاخره اي کاش مي شد به جواناني که در گلستان وجودشان به جاي قناري اميد ، جغد نوميدي لانه کرده است گفت : " زمين نخوردن هنر نيست ، زمين خوردن و بلند شدن هنر است . "